نوشته شده توسط نوید در  پنجشنبه 3 آذر 1384 و ساعت 03:11 ق.ظ
ویرایش شده در - و ساعت -

       

ده آذر روز تولد عشقم مبارک**********

نوید جون تولدت مبارک**

                            (نازنین)

       

نازنین جون منم دوست دارم 

                                  *نوید*

ضمنن خودت میدونی که ......

       

دووووووووووووست داااااااااااااااااارم    *نازنین*

نوشته شده توسط نازنین در  یکشنبه 29 آبان 1384 و ساعت 09:11 ق.ظ
ویرایش شده در - و ساعت -

       

نوید جون قربونه مهربونیات       *نازنین*

       

اما یه چیز رو یادمون نره ... هیچ وقت واسه دوست داشتن و عاشق بودن

یه روز خاص رو انتخاب نکنید valentine هم روزیه مثل بقیه روزهای خدا

یادمون باشه که :

هیچ وقت و هیچ جا خودمون رو محدود به زمان و مکان مشخصی

نکنیم ... همه روزهای ما میتونه روز عشق و دوست داشتن باشه .

به نظر من آدم ها وقتی یه روز خاصی رو واسه یه مناسبت

 در نظر میگرن ۳۶۴ روز به یادش نیستن و فقط اون روز مشخص

 یه فرصت کوچولو به خودشون میدن  

که راجع به اون مسالئه فکر کنند و جشن بگیرند و ...

که دست و پامون رو یه زندگی ماشینی ببنده و فقط یه روز فرصت داشته باشیم

به هم ابراز علاقه کنیم و همدیگه رو دوست داشته باشیم .

میدونم که میدونید ! اینم گفتم که حواستون باشه و فراموش نکنید !!

       

آخه این چییییییییییییییییییییییییه؟!!...

نوشته شده توسط نوید در  دوشنبه 23 آبان 1384 و ساعت 03:11 ق.ظ
ویرایش شده در - و ساعت -

       

یه موضوع دیگه هم هست راجع به valetine

راستش من تا امروز نمیدونستم این روز واسه چی شده روز عاشق ها

خودم هم تازه فهمیدم جریان چی بوده این رو واسه اونایی مینوسم که

نمیدونن ...

 به دلیل شرایط خاصی که گفتم مجبورم یکی دو روز زودتر بنویسم :

در سال های بسیار دور در قرن سوم میلادی شخصی به نام كلودیوس

 بر روم حكومت می كرد. او ارتش بزرگی داشت وعلاقه زیادی به كشور

 گشایی داشت و از تمام مردان خواسته بود كه داوطلب نبرد در جنگ شوند،

اما كسی این كار را نكرد چون همه به همسر و خانواده خود علاقه مند بودند. 

كلودیوس عصبانی شد و فكر عجیبی به سرش زد، فكر كرد اگر مردان را از

 ازدواج كردن باز دارد دیگر دلبسته نخواهند شد و همه به ارتش او

 خواهند پیوست. پس كلودیوس ازدواج را در كشورش غیر قانونی وممنوع كرد.

 در این میان كشیشی به نام سنت والنتین بود كه مانند بقیه مردم با این قانون

مخالف بود اوتصمیم گرفت زوج های جوان را مخفیانه و با یك جشن كوچك

 به هم برساند. یك اتاق كوچك یك شمع عروس و داماد والنتین و مراسمی

 كه تماما در نجوا برگزار می شد.

 تا این كه یك شب آنها متوجه صدای پای سربازان شدند...

بله والنتین به زندان افتاد و قرار شد محاكمه شود اما مردم دسته دسته

 به ملاقات او میرفتند تا بگویند كه آنها نیز مانند او به عشق ایمان دارند.

 یكی از ملاقات كنندگان همیشگی والنتین دختر نگهبان زندان بود

 كه توانسته بود هر روز با اجازه پدرش به دیدار او برود آنها گاه تا

ساعت ها با هم صحبت می كردند.تا اینكه روز 14 فوریه سال 269 میلادی

 حكم والنتین صادر و او محكوم به مرگ شد. او با نامه كوتاهی

از دختری كه هر روز به ملاقاتش می رفت خداحافظی كرد ...

از آن سال به بعد روز 14  فوریه روز فرستادن پیام عشق است

 به كسی كه دوستش دارید و می خواهید عشق وعلاقه تان را به او ابراز كنید

و یا از او بخواهید كه :

یار شما یا به قول والنتین و یا اصطلاحا شریك زندگیتان باشد.

جمله معروف be my valentine  كه آن را شاید تا كنون دیده باشید.

 البته در كشور های اروپایی این روز مراسم جشن خاصی دارد.

نوشته شده توسط نوید در  دوشنبه 23 آبان 1384 و ساعت 02:11 ق.ظ
ویرایش شده در - و ساعت -

       

   عشق من همیشه بیاده من باش

میمیرم برات                    نمیدونستی میمیرم بی تو بدون چشات

آرزومه که                        نمی دونستی که من میمیرم برات

 عاشقم هنوز

برو راهی نیست                تا فرداها بخواب با دلم

تورو تا بزرگی                     میخوام آرزوم بشی ‌آرزوم بشی

میمیرم برات

       

هر روز در دل نجوا می كنم: در خوشی و غم ، در شكست و موفقیت ،در آفتاب و باران ، خدایا فقط خواست تو انجام می پذیرد.

       

عشق من من رو ببخش اگه روزی روزگاری اذیتت کردم

       

دست خالی به خانه خدا رفتم
خدا هم دستهای خالیم را
با دستهای تو پر كرد

نوشته شده توسط نوید در  پنجشنبه 12 آبان 1384 و ساعت 06:11 ق.ظ
ویرایش شده در - و ساعت -

       

مال منی و به اندازه دلم

یا معبدی که به سمت تو مایلم

بغض شبانه که از راه می رسد

خورشید وار می آیی مقابلم

حالا که از تو به دریا رسیده ام

پس کو بساط رسیدن به ساحلم 

       

ای كاش گل بودی و من از باغها میچیدمت

 یا كه طلوعی بودی و از پنجره میدیدمت

ای كاش چشمانت ضریحی داشت چون رنگین كمان

هر وقت باران می گرفت از دور می بوسیدمت

عاشق آن کسی باش که به دو طرفه بودن عشق اصرار دارد .

این دفعه اگه داشت بارون میومد از زیرش فرار نکن برو زیر بارون ببین چنتا از دونه های بارون رو میتونی بگیری اندازه قطره های بارونی که تونستی بگیری دوستم داری اندازه قطراتی که نتونستی بگیری دوست دارم  .

       

دووووووووووووووووووووووووووووووووووووووست دارمممممممممممممممممممممممممم

نوشته شده توسط نوید در  پنجشنبه 12 آبان 1384 و ساعت 06:11 ق.ظ
ویرایش شده در - و ساعت -

       

عزیزم عیدت مبارک

       

عزیزم عیدت مبارک

       

       

عزیزم با هام می......

       

 

نوشته شده توسط نوید در  سه شنبه 10 آبان 1384 و ساعت 09:11 ق.ظ
ویرایش شده در - و ساعت -

       

         شما زیاد نگاه نکنید بدرد شما نمی خوره

       

من...ع.ش.ق .ت.ه.س.م

چه کنم...!!

       

آدم چرا کلی زحمت میکشه واسه چیزی ولی وقتی به دستشون میاره به راحتی از دستشون میده.از اینجا به همه ی دوستام و اونایی که مطلبو میبینن میگم چیزی که واستون ارزش داره نزارین آسون از دستتون بره.

نوشته شده توسط نوید در  سه شنبه 10 آبان 1384 و ساعت 09:11 ق.ظ
ویرایش شده در - و ساعت -

       

برای دوست داشتن دو قلب لازم است:

قلبی كه دوست بدارد
قلبی كه دوستش بدارند
قلبی كه هدیه كند
قلبی كه بپذیرد
قلبی كه بگوید
قلبی كه جواب بگوید
قلبی برای من
قلبی برای انسانی كه من میخواهم

تا انسان را در كنار خود حس كنم

       

باز دو تا چشم منتظر خیره شدن به آسمون

دنبال اون ستاره كه بدون نام ِ و نشون

پیش غم تنهاییام ستاره ها چقدر كم اند

از سر دلخوشی دارن به همه چشمك میزنند

غافل از اینكه این پایین قلبی اسیر ماتمه

حسرت و غصه های اون قدر تموم عالمه

شیشه صبروحوصله اش شكسته با سنگ عذاب

روزای شاد و رنگیش هم یه سر شده تاروخراب

دیگه نمونده دلخوشی واسه دل اسیر غم

مهم اسیر بودنشه فرق نداره زیاد یا كم

فكر میكنی نبودنت كم دردیه نه به خدا

تحملش سخته واسم تحمل جداییها

نمی دونم كه آسمون ابریه یا دو چشم من

نمیذارن ببینمت ستاره قشنگ من

حالام نه آرومه دلم نه خواب به چشمونم میاد

دلم داره داد میزنه میگه فقط تورو میخواد

چی بهش بگم آروم بشه دست از سر من برداره

چی میشه گفت به قلبی كه برای تو بی قراره؟؟

باز هم تا نزدیك سحر ستاره ها رو میشمرم

تو آخرین ستاره ای كه دل به عشقش میسپرم

میخوام یه چیزی رو بگم دلم میخواد خوب بدونی

دنیا م اگه تموم بشه بازم تو قلبم می مونی

       

       

در عشق او جفا نکردم

او که بود روشنی صبحام

نور مهتاب بود تو شبهام

***

حالا پیش من نشسته

در دلشو رو من نبسته

نازنین همون گل من

که حالا مونده کنارم

همیشه کاش بمونه

نازنینم در کنارم

***

عشق اون واسم یه دنیاست

موندنش اگرچه رویاست

حالا که اومدی پیشم

میبینم برات کوچیکم

کوچیکتر از اونم که یکبار

بگم بهت عاشقتم نازنینم

نوشته شده توسط نوید در  سه شنبه 10 آبان 1384 و ساعت 09:11 ق.ظ
ویرایش شده در - و ساعت -

       

اینجا كلبه عاشقی من است، 

این كلبه وسعتی دارد به اندازه دلم و فضایی به حجم حضورم، 

آنقدر بزرگ است كه صدایم از آن سو، این سو به گوش می رسد كه می گویم: سلام، 

و آنقدر كوچك كه گاهی مجبور می شوم چشمهایم را برای دیدن كرانهایش خسته كنم. 

می دانی؟ 

این كلبه برایم خیلی دوست داشتنی است چون به اندازه همین جمله ساده و معصومانه است. 

می دانی؟ 

من همه گمشده هایم زندگی ام را در گوشه و كنار این كلبه جستجو می كنم، 

همه لحظات از دست رفته را می خواهم جایی همین اطراف پیدا كنم، 

شاید نشود اما من می گویم می شود. 

می دانی؟ 

این كلبه با وجود آنكه دیگر عصر سنگ و آهن سالهاست آغاز شده، روزگار سیمانی و درخشندگی شیشه ای مدتها فرا روی انسان قرار گرفته، جانی دارد از جنس روح من، محبتم به تو و علاقه به بودن در كنارت. آنگونه بگویم كه اگر بداند روزی ماوای نخواهد بود، چه بسا در ساعتی و یا كمتر دیوارهایش فرو بریزد. می دانی؟ 

می دانی (...)؟ 

در دلم نامت را نجوا می كنم و دیوار ها و پنجره نامت را در میان چشمانم می خوانند و با من در انتظارت می مانند. می دانی؟ می دانند كه من چقدر دوستت دارم. می دانی؟ می دانند كه می خواهم روزی دستت را بگیرم و تو را در كلبه عاشقی به تماشا بنشینم. آری تو را به تماشا می نشینم روزی، تو را! ای همه چشمان من برای تماشا. 

دوست دارم باز هم بنویسم. یادت هست؟ در دفتری بنویسم كه زمان در آن به عقب باز می گردد. یادت هست در دفتری كه زمان در آن به عقب باز می گردد. 

گوشه ای از كلبه، دستانم را به دور زانوان حلقه كرده ام و می گویم: دوستت دارم ، می دانم كه

       

^{تو را بر چهره ماه می نویسم}

^{شباهنگام قلمهای نگاهم را به روی ماه می گشایم}

^{پری چشمهای نازنینت را به چشم خویش می سپارم}

^{در این چهره ، خیالی می شوم چون روح پرواز}

^{صدایم نیست سکوتم می کند آواز}

^{تو خورشید منی من تار و تاریکم}

^{که پرتوهای ناب تو}

^{مرا نور و چراغ و زندگی بخشد} 

^{تو بارانی و من آن رود باریکم} 

^{که قطره های آب تو}

^{مرا روح طراوت جاودانگی بخشد}

^{مرا چون آن پری کوچک چشمت}

^{به آغوش سفید ماه بسپار}

^{که چشمان عزیز تو مداوا می کند بیمار}

^{مرا دست خدای خوابها بسپار}

^{که در شیرین ترین خوابها}

^{میان کوه و دشت و جنگل و آبشار} 

^{فقط خواب تو را بینم}

^{و درعمق سحرگاهی}

^{درآغوش پرازمهرت شوم بیدار}

^{زبانم کوته است اما}

^{به دل هر آنچه می ماند}

^{شکوفا می شود در لحظه دیدار}

^{مرا به سینه مشتاق خود بسپار}